دشت هویج

برای ساکنان شمال و شرق تهران

برای مسافران شمال کشور و کرج:

روایت‌های تاریخی حاکی از این است که در گذشته، بخش وسیعی از زمین‌های این دشت به کشت هویج اختصاص داشته است. امروزه دیگر اثری از این مزارع هویج در دشت دیده نمی‌شود. نام گرچال نیز نام دیگری برای این دشت است. این نام از ترکیب دو کلمه گُر یا آگِر به معنی آتش و چال به معنی جایگاه تشکیل شده است. بنابراین، گرچال به معنی جایگاه آتش یا آتشدان است. روایت است که ناصرالدین شاه و دیگر شاهان قاجار از این گردنه برای رفت‌و‌آمد با کالسکه به دشت لار و سایر ییلاق‌های آن نواحی استفاده می‌کرده‌اند. به این مسیر مالرو که در برخی جاها حالت سنگ‌فرش دارد، راه شاه عباسی نیز می‌گویند.

شاید برای بسیاری از افراد، نام دشت هویج این تصور را ایجاد کند که این دشت پر از هویج است و محلی برای کشت این محصول می‌باشد. تصوری که تا حدی درست است، اما مربوط به گذشته است. در گذشته، کشاورزان در این منطقه به طور گسترده هویج کشت می‌کردند. به همین دلیل، نام دشت هویج بر روی این منطقه ماندگار شد. امروزه، دیگر کشت هویج در این دشت انجام نمی‌شود و کشاورزان بیشتر به کشت محصولات دیگر مانند آلو و آلبالو می‌پردازند.

کوه دماوند:

دره شمالی افجه:

آبشارهای دشت هویج:

دشت سبوستان:

دشت هویج، علاوه بر زیبایی‌های طبیعی، مملو از جاذبه‌های تاریخی نیز است. حمام صفوی که یادگاری از دوران صفوی است، هنوز هم مورد استفاده اهالی قرار می‌گیرد. قلعه ساکا، متعلق به قرن دوم یا سوم هجری قمری، حکایت از قدمت تاریخی این منطقه دارد. قصر ناصری، یادگاری از دوران قاجار و محل اقامت ناصرالدین شاه در سفرهای ییلاقی‌اش بوده است. سقاخانه حضرت ابوالفضل در روستای افجه، مکانی مذهبی و تاریخی است که درخت چنار با عمر نزدیک به ۵۰۰ سال در جوار آن، فضایی روحانی و دل‌انگیز ایجاد کرده است. غار موزه دکتر وزیری، غاری شگفت‌انگیز با چهره بسیاری از مشاهیر ایرانی، تجربه‌ای منحصر به فرد را برای بازدیدکنندگان رقم می‌زند.